Amorphis – Tuonela

Sorrow is my bread
Keder benim ekmegim
And tears I drink as wine
Ve gözyaslari içtigim sarap
Oblivion my happiness
Unutulmak saadetim
Ground under teeth of time
Zamanin disi altindaki yer

For cold be the stone
Bir tas kadar soguk olmak için
When frost ve devoured the land
Don ülkeyi yiyip bitirdiginde
Consolation is no gift
Teselli bir hediye olmaz
Of winter’s icy hand
Kisin buzlu elleri olur

 

Upon a crust of snow
Kardan bir ekmek kabugu uüzerine
I’ll lay my broken frame
Kirik kaburgalarimi serecegim
What steel and iron won’t take
Ne demir ne de çelik olmayacak
I’ll give in winter’s name
Kisin adina verecegim
No good a sullen sout no use a simple knave
Asik bir surat iyi degil, basit bir düzenbazlik kullanilamaz
No groom for brides of plaited hair
Örülü saçlarin gelini için damat yok
This man old and lame
Bu adam yasli ve topal

If only I could breathe
Sadece nefes alabildiysem eger
To see the sun of may
Mayis sabahini görmek içindir
but still longer are the nigths than days
Ama hala geceler günlerden daha uzun
As I wither away
Ben solup giderken

Came the man of crown
Kral geldi
With sound of war drums beat
Savas davullarinin melodisi esliginde
Said no sword arm’s strong enough
Silahli kuvvetlerde yeterli kiliç olmadigini söyledi
Without my two good feet
Benim iki iyi ayagim oladan

 

But not overlooked am I
Ama yüksekten bakmiyor muyum?
In eyes of the maid I’ll wed
Evlenecegim kadinin gözlerinde
I’ll reap the crops of Tuonela
Tuonela’nin ekinlerini yetistirecegim
My bride’s wealth in death
Ölümdeki servetim gelinimdir